جملهء ( 1 ) اصحاب الحديث است . و در خبر است كه شبى از شبها همچنين عمر ( 2 ) به عسسى مىگرديد . از سرايى آواز زنى مىآمد كه مىگفت : ( 3 ) هلا سبيل الى خمر فاشربها ( 4 ) او لا سبيل الى نصر بن حجّاج عمر آواز داد كه امّا ما كان عمر حيّا فلا ، امّأ ( 5 ) تا عمر زنده باشد نه . و بگذشت . دگر روز ( 6 ) كس فرستاد طلب نصر بن حجّاج كرد ( 7 ) . او را بياوردند او جوانى بود پاكيزه [ 15 - پ ] از بصره . او را گفت : تو را از مدينه ببايد رفت ( 8 ) . گفت ( 9 ) : چه گناه كرده‌ام ؟ گفت : هيچ گناه نكردى و لكن زنان مدينه به تو مفتّن ( 10 ) مىشوند . تو را ببايد رفتن از اين شهر ، و او را از مدينه بيرون كرد . او برفت و اين بيتها بگفت ( 11 ) و به عمر فرستاد : لعمري لئن سيّرتني و طردتني و لم آت ذنبا ان ( 12 ) ذاك حرام و مالي ذنب غير ذنب ظننته و في بعض تصديق الظنون آثام ائن غنّت الذلفاء يوما بغنية و بعض امانىّ النّساء غرام ظننت بى الظَّن ( 13 ) الَّذى لو اتيته لما كان لي في الصّالحين مقام و تمنعني ممّا تمنّت حفيظتى و اباء صدق سالفون كرام و تمنعها مما تمنّت صلاتها و بيت لها في قومها و صيام

--> ( 1 ) . آج ، آد ، كا ، گا ائمه . ( 2 ) . اساس : رضى اللَّه عنه ، آد ، گا : عمر خطاب ، متن بر اساس آج انتخاب گرديد . ( 3 ) . آج شعر . ( 4 ) . اساس و آج : فاشربه ، با توجه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 5 ) . كا : يعنى . ( 6 ) . كا ، گا : روز ديگر . ( 7 ) . گا : و نصر بن حجاج را طلب كرد . ( 8 ) . آد ، كا ، گا : رفتن . ( 9 ) . آد ، كا ، گا يا امير المؤمنين ، آج يا عمر . ( 10 ) . آج ، كا ، گا : مفتتن . ( 11 ) . آد ، گا : بنوشت . ( 12 ) . آج : اذ . ( 13 ) . آج ، كا ، گا : بالظَّنّ .